Author Archives: Eliza Janiszewska

OKRES WYZWALANIA

Końcowe lata 40-te można uważać za okres wznowienia po­wojennej turystyki międzynarodowej. Podstawą do takiego twierdzenia są następujące dane: ogólna liczba turystów zagra­nicznych w świecie w 1947 r. wyniosła 16,6 min (przyjazdy), a w 1948 r. — ponad 20 min. W

LICZBA TURYSTÓW

Przez liczbę turystów rozumie się liczbę przyjazdów turystów za­granicznych do określonego kraju. Ponieważ jeden turysta zwiedza nie­kiedy jednocześnie kilka krajów, ogólna liczba turystów jest nieco mniej­sza niż lic2ba przyjazdów. W związku z tym, ie praktycznie czasem nie­możliwe jest wydzielenie liczby

ROZWÓJ TURYSTYKI ZAGRANICZNEJ

Rozwój turystyki zagranicznej w Europie Zachod­niej nie był jednakowo szybki we wszystkich krajach. Początko­wo najliczniejsze grupy turystów kierowały się do krajów skan­dynawskich, Austrii, RFN, Hiszpanii, Włoch i Francji. Turysty­ka międzynarodowa miała w tym okresie wyłącznie wewnątrz- europejski charakter, przy czym

OŻYWIONY RUCH TURYSTYCZNY

Ożywiony ruch turystyczny obserwuje się także w tym czasie w Ameryce. W Kanadzie już w latach 1947—48 ruch turystycz­ny przekroczył poziom przedwojenny (głównie dzięki napływo­wi turystów ze Stanów Zjednoczonych). Pomyślnie rozwijała się turystyka w Meksyku, Kubie i Panamie (głównie dzięki

KONTAKTY TURYSTYCZNE

Kontakty turystyczne (głównie pomiędzy krajami są­siednimi) umacniały się coraz bardziej i rozszerzały. Rozwojowi turystyki sprzyjało podpisanie specjalnych umów pomiędzy eu­ropejskimi ‚krajami kapitalistycznymi. Przewidywały one między innymi wzajemną wymianę dużych grup turystów (studenci, uczniowie) w okresie urlopów i świąt. Oprócz turystyki

KRÓTKOTERMINOWE WYJAZDY

Krótkoterminowe wyjazdy za­graniczne stają się coraz bardziej dostępne dla szerokich warstw ludności o średnim poziomie dochodów. Największe przedsię­biorstwa turystyczne traktują rozwój turystyki masowej, jako źródło wielkich dochodów. Dużą uwagę poświęca się także rozwojowi turystyki w kra­jach socjalistycznych, w tym również

WYMIANA TURYSTYCZNA

W uchwale Komitetu Centralnego KPZR, Rady Ministrów ZSRR i Wszechzwiązkowej Centralnej Rady Związków Zawodo­wych „O środkach prowadzących do dalszego rozwoju turystyki i wypoczynku w kraju”, opublikowanej w „Prawdzie” 26 czerw­ca 1969 r., przewiduje się stworzenie potężnej bazy materialnej dla turystyki,

OGÓLNA LICZBA TURYSTÓW

Ogólna liczba turystów zagranicznych w świecie stale się zwiększa: w 1950 r. wynosiła 25 min, w 1960 r. — 71 min, w 1970 r. — 168 min. Eksperci zagraniczni przewidują, że w ro­ku 1975 liczba turystów zagranicznych w świecie osiągnie

CZYNNIKI SPOŁECZNO- EKONOMICZNE

Czynniki społeczno-ekonomiczne odgrywają główną rolę w rozwoju turystyki międzynarodowej. Szczegól­nie duże znaczenie ma coraz intensywniejszy rozwój stosunków ekonomicznych pomiędzy państwami w związku z nasilającym się międzynarodowym podziałem pracy. Ważną przesłankę material­ną rozwoju turystyki międzynarodowej stanowił rozwój handlu międzynarodowego oraz współczesnego transportu.W

POSZERZENIE SKŁADU SOCJALNEGO TURYSTÓW

Poszerzenie składu socjalnego turystów wyjeżdżających z sze­regu krajów zachodnich jest rezultatem zdobytych przez masy pracujące w wyniku walk klasowych ustępstw ze strony przed­siębiorców (zwiększenie płatnych urlopów oraz podniesienie płac). Jednakże trudności ekonomiczne jakie przeżywały w ostatnich latach przodujące kraje kapitalistyczne

SPOŚRÓD CZYNNIKÓW

W przeciwieństwie do tego rozwój turystyki w socjalistycz­nych krajach Europy odznacza się wysokim i stałym tempem wzrostu. Osiągnięcia turystyki międzynarodowej w krajach so­cjalistycznych są wynikiem stałego wzrostu poziomu życia lud­ności, a w szczególności przedłużeniem urlopów i podniesieniem płac oraz uzyskaniem

ZWIĘKSZENIE RUCHU TURYSTYCZNEGO

Zwiększeniu międzynarodowego ruchu tury­stycznego sprzyjają: normalne kontakty dyplomatyczne, istnie­nie umów i porozumień turystycznych, wspólne wykorzystywa­nie środków transportu. Najbardziej ożywiony ruch turystyczny istnieje pomiędzy krajami należącymi do tych samych bloków IG politycznych, wojskowych i ekonomicznych. Jednakże w warun­kach istnienia normalnych stosunków